وقتی میگوییم کودک از راه بازی یاد میگیرد، بعضی والدین نگران میشوند که «پس کِی درس میخواند؟» این نگرانی طبیعی است اما بر یک تصور نادرست بنا شده.
بازی، کار کودک است
مغز کودک زیر شش سال برای نشستن و گوش دادن ساخته نشده. این مغز از راه دستکاری، آزمونوخطا و تکرار یاد میگیرد. وقتی کودک بلوکها را روی هم میچیند و برج فرو میریزد، در حال یادگیری تعادل، وزن، علت و معلول و مقاومت در برابر ناکامی است — پنج مفهوم در یک بازی.
سه نوع بازی و کارکردشان
بازی آزاد
کودک خودش انتخاب میکند چه کند. این نوع بازی برای خلاقیت و استقلال ضروری است و نباید حذف شود.
بازی هدایتشده
بزرگسال محیط و مواد را طوری آماده میکند که کودک به مفهوم خاصی برسد، اما مسیر را خود کودک میسازد. بیشتر آموزش در مهدکودک از این نوع است.
بازی نمادین
کودک نقش بازی میکند: دکتر، مادر، راننده. این قویترین ابزار رشد زبان و همدلی است.
یک بازی خوب چه ویژگی دارد
- پایان باز است — یک راه درست ندارد
- کودک کنترل را در دست دارد
- لذتبخش است، نه اجباری
- چالش دارد اما نه آنقدر که ناامیدکننده باشد
- فعال است، نه منفعل
در خانه چه کنیم
- اسباببازی ساده بخرید — جعبه مقوایی از ربات گرانقیمت خلاقانهتر است
- اسباببازیها را بچرخانید: بخشی را پنهان کنید و هر دو هفته عوض کنید
- در بازی مداخله نکنید مگر اینکه کودک بخواهد
- حوصله کودک برای «کسل شدن» را داشته باشید — خلاقیت از دل کسالت بیرون میآید
- روزی حداقل ۳۰ دقیقه بازی در فضای باز
و درس چه میشود؟
پژوهشهای بلندمدت نشان میدهد کودکانی که در پیشدبستان بازیمحور بودهاند، در پایههای بالاتر مدرسه عملکرد بهتر و انگیزه تحصیلی بیشتری دارند نسبت به کودکانی که زودتر تحت آموزش رسمی قرار گرفتهاند. زودتر شروع کردن، لزوماً جلوتر رفتن نیست.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.
دیدگاه خود را بنویسید
نشانی ایمیل و موبایل شما منتشر نخواهد شد.